Περί τεχνολογίας και παντός επιστητού

Επιστολή διαμαρτυρίας προς τον Υπουργό Οικονομικών για τα τεκμήρια αυτοκινήτων

2008-09-03T15:47:00.002+02:00

Προς τον αξιότιμο κ. Υπουργό των Οικονομικών

Κύριε Υπουργέ

Παίρνω το θάρρος για πρώτη φορά στη ζωή μου να απευθύνω επιστολή προς πολιτικό πρόσωπο, και μάλιστα κορυφαίο Υπουργό και στέλεχος της Κυβερνήσεως, για να διαμαρτυρηθώ πρωτίστως ως πολίτης και δευτερευόντως ως ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας, για την ανακοινωθείσα δεδηλωμένη πλέον πρόθεσή σας για επαναφορά του μέτρου του προσδιορισμού του εισοδήματος φυσικών προσώπων με βάση την «τεκμαρτή δαπάνη» διαβίωσης από την… κατοχή αυτοκινήτου.
Με μέγιστη έκπληξή μου ενημερώθηκα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και κατόπιν διάβασα την συνέντευξή σας στο «Βήμα» της Κυριακής 31-8-2008, ότι προτίθεστε να επαναφέρετε το αναχρονιστικό αυτό μέτρο με το επιχείρημα της αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής.
Όταν διάβασα την συνέντευξη και τα σχετικά ρεπορτάζ, ένιωσα ειλικρινώς έντονα απογοητευμένος και προδομένος από την ανακολουθία και ασυνέπεια της ανακοινωθείσας πολιτικής προθέσεώς σας, που δυστυχώς δικαιώνει τους ισχυρισμούς της αντιπολίτευσης περί «κρυφής ατζέντας».
Κύριε Υπουργέ
Γνωρίζετε πολύ καλά ότι το μέτρο των τεκμηρίων έχει καταργηθεί εδώ και μια πενταετία, με αποτέλεσμα να υπάρξουν χιλιάδες αφελείς, μεταξύ των οποίων και εγώ, που έδειξαν εμπιστοσύνη στην κυβερνητική πολιτική πιστέψαντες στις υποσχέσεις σας περί σταθερής οικονομικής πολιτικής, και προέβησαν στην αγορά αυτοκινήτου όχι ιδιαίτερα ακριβού σε τιμή κτήσης, αλλά απλώς μεγάλου κυβισμού.
Τι σχέση μπορεί να έχει αγαπητέ κύριε Υπουργέ, η κατοχή ενός απλού αυτοκινήτου (όχι πολυτελούς) μεγάλου κυβισμού, με το εισόδημα ενός ελεύθερου επαγγελματία; Έχετε ποτέ ενημερωθεί για τις δαπάνες χρήσης που απαιτεί ένα τέτοιο αυτοκίνητο; Γνωρίζετε ότι το αυτοκίνητο δεν έχει σκοπό την επίδειξη πλούτου, αλλά την ασφαλή μετακίνηση των επιβαινόντων σε αυτό;
Για να μη σας κουράζω, αναφέρομαι ειδικώς στην περίπτωσή μου. Παρότι προέρχομαι από οικογένεια που παραδοσιακά πρόσκειται στην κεντροαριστερά, έδειξα εμπιστοσύνη στις υποσχέσεις σας και στήριξα το κόμμα σας και τους βουλευτές Δωδεκανήσου της Νέας Δημοκρατίας, τόσο στις εκλογές του 2004 όσο και στις πρόσφατες του 2007. Δείχνοντας επαναλαμβάνω εμπιστοσύνη στις υποσχέσεις σας περί σταθερής πολιτικής αλλά και στις ανακοινώσεις σας ότι η οικονομία βαίνει καλώς, προέβην στην αγορά το έτος 2007 ενός πολυμορφικού επταθέσιου αυτοκινήτου, τύπου Ford S-Max, κυβισμού 2.520 κ. εκ., αντί τιμήματος 31.714 €. Το αυτοκίνητο αυτό αγόρασα κύριε Υπουργέ, με οικονομίες ολόκληρης δεκαετίας, όχι για να διάγω πολυτελή βίο, αλλά για να μπορώ να μεταφέρω την οικογένεια μου με ασφάλεια στους ούτως ή άλλως επικίνδυνους δρόμους της πατρίδας μας. Είμαι ήδη πατέρας δύο παιδιών, και με την σύζυγό μου εξ αρχής σκοπεύαμε να φέρουμε στη ζωή άλλα δύο, επειδή αγαπάμε τα παιδιά και επειδή με αυτό τον τρόπο ενισχύουμε την πατρίδα μας τόσο σε έμψυχο δυναμικό όσο και σε οικονομική άνοδο.
Επειδή λοιπόν έχουμε την οικονομική δυνατότητα να αλλάζουμε αυτοκίνητο μόλις μια φορά κάθε δεκαετία, προέβημεν στην ανταλλαγή του προηγούμενου μοναδικού αυτοκινήτου μας, ενός Fiat Punto 1.400 κ.εκ., ηλικίας κατά το 2007, 11 ετών, με το προαναφερόμενο πολυμορφικό αυτοκίνητο. Εάν ρίξετε μια ματιά στην αγορά αυτοκινήτου κύριε Υπουργέ, θα δείτε ότι τα αυτοκίνητα αυτού του τύπου ξεκινούν από κυβισμούς 2.000 κ. εκ. και άνω, και φυσικά δεν έχουν σχέση με πολυτελείς λιμουζίνες, αλλά σκοπό έχουν την πρακτική μεταφορά πολύτεκνων οικογενειών, όπως φιλοδοξούμε να καταστούμε και εμείς.
Με μέγιστη θλίψη και απογοήτευση λοιπόν, όταν διάβασα την συνέντευξή σας περί επαναφοράς των «τεκμηρίων», αντιλήφθηκα ότι αυτό το αυτοκίνητό μας, έχει τεκμαρτή δαπάνη διαβίωσης ποσού 49.500 €!!!
Κυριολεκτικά έχασα τον ύπνο μου, ανετράπη πλήρως όλος ο οικογενειακός προγραμματισμός και προϋπολογισμός μας. Το εισόδημά μας κυμαίνεται, με ατελείωτες ώρες εργασίας, στις 25.000 € ετησίως, το οποίο φυσικά και δηλώνεται στην φορολογική οικογενειακή μας δήλωση. Για το εισόδημα αυτό καταβάλλουμε, και ακριβέστερα λόγω της επαγγελματικής ιδιότητάς μου, όπως γνωρίζετε, προκαταβάλλουμε τον ανάλογο φόρο.
Τι σχέση έχει λοιπόν η κατοχή ενός αυτοκινήτου απλώς μεγάλου κυβισμού, με το εισόδημά μου ως ελευθέρου επαγγελματία; Γνωρίζετε ότι στον ένα χρόνο κυκλοφορίας του, πέραν της κατανάλωσης βενζίνης, το συγκεκριμένο αυτοκίνητο δεν απαίτησε παρά το ποσό των 135,59 € για το σέρβις; Από πού και ως που θα τεκμαίρεται ότι εγώ έχω εισόδημα 50.000 € ετησίως, επειδή μια φορά στη δεκαετία κατέβαλα το ποσό των 32.000 € για αγορά αυτοκινήτου; Γνωρίζετε ότι η πρόσθετη φορολογική επιβάρυνσή μας εκ του επαπειλούμενου αυτού μέτρου, θα ξεπεράσει ετησίως το ποσό των 6.000 €, καταστρέφοντας κάθε προγραμματισμό μας και φυσικά ανατρέποντας τα σχέδιά μας για περαιτέρω τεκνοποιία;
Και ακόμα περισσότερο, δημοσιοποιήσατε ποτέ κύριε Υπουργέ, ΠΡΙΝ τις εκλογές, έναν μόλις χρόνο πριν από σήμερα, την πρόθεσή σας για επαναφορά των απαράδεκτων πραγματικά «τεκμηρίων»; Σε ποιο σημείο του προγράμματός σας υπήρχε; Πότε μας ενημερώσατε κύριε Υπουργέ, για την φοροεπιδρομή που πραγματοποιείτε, όπως πολύ εύστοχα επισημαίνεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης;
Κύριε Υπουργέ
Με τις ανακοινώσεις σας αυτές με κάνετε να νιώθω ότι μου υφαρπάσατε, μου κλέψατε στην κυριολεξία την ψήφο μου. Και όχι μόνο τη δική μου, αλλά και της συζύγου μου, των γονέων εμού και αυτής, και πολλών ακόμα συγγενών μου, οι οποίοι πείστηκαν από εμένα να ψηφίσουν το κόμμα σας στις πρόσφατες εκλογές.
Επειδή ως ενεργός πολίτης αυτής της χώρας, νοιώθω έντονα προδομένος από τις ανακοινώσεις σας, με την επιστολή αυτή ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΙ ΕΝΤΟΝΑ για την ανακολουθία και ασυνέπεια της πολιτικής σας, και σας καλώ να μην προχωρήσετε στην επαναφορά του απαρχαιωμένου και αναποτελεσματικού μέτρου των «τεκμηρίων» με βάση την κατοχή αυτοκινήτου.
Αλλιώς κύριε Υπουργέ, θα με απογοητεύσετε τα μέγιστα και ανεπανόρθωτα, κάτι που θα φανεί στις επόμενες εκλογές.
Με εκτίμηση και σεβασμό

Υ.Γ. Πιστεύετε ότι οι πραγματικά φοροδιαφεύγοντες, έχοντες και κατέχοντες, δεν θα φροντίσουν να απαλλαγούν από τα τεκμήρια, μέσω ίδρυσης εταιρειών ή μέσω leasing και λοιπών μεθόδων;
Υ.Γ. 2: Μερικά χρήσιμα links για το θέμα από το Διαδίκτυο
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=933878
http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=3131320
http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,dt=01.09.2008,id=36346456,83393336

Σημείωση: Για λόγους προστασίας προσωπικών δεδομένων, κάποια προσωπικά στοιχεία έχουν διαγραφεί.

Εκκλησία και εκπρόσωποί της: Είναι πράγματι πρεσβευτές του Χριστού και της διδασκαλίας του;

2007-06-08T01:27:00.000+03:00

Με αφορμή έναν διάλογο που είχα στο forum του pcw.gr, δημοσιεύω κάποιες απόψεις μου, όπως έχουν τώρα, για την Εκκλησία σήμερα. Η συζήτηση ξεκίνησε με αφορμή το δημοσίευμα της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ της 7-6-2007, Ιερά... γκάζια πολυτελείας, Οι αρχιερείς προτιμούν τα ακριβά αυτοκίνητα.

Σύμφωνα λοιπόν με όσα διδασκόμαστε, ο ίδιος ο Χριστός πέταξε και έδιωξε από το ναό αυτούς που είχαν μετατρέψει την πίστη σε εμπόρευμα.

Σήμερα όμως κάθε άλλο παρά η διδασκαλία του Χριστού ακολουθείται. Για κάθε μυστήριο, για κάθε απλή πράξη (κηδεία, αγιασμό, οτιδήποτε) οι ιερείς απαιτούν έμμεσα χρήματα, ενώ αυτό κατά το δόγμα απαγορεύεται. Εμπορεύονται δήθεν "φυλακτά" και διάφορα άλλα ως θαυματουργά, κατά τη γνώμη μου εκμεταλλευόμενοι την πίστη με σκοπό το κέρδος.

Στις εσωτερικές σχέσεις τους, κατά τα βιώματά μου, είναι χειρότεροι (πολύ χειρότεροι) από τους πολιτικούς. Το τι συνωμοσίες, ίντριγκες, θαψίματα πέφτουν, δεν μπορείτε να φανταστείτε, προκειμένου να πετύχουν αξιώματα, θέσεις και φυσικά χρήματα.

Στα πλαίσια αυτά είναι προκλητικό, όταν ευαγγελίζονται τις ρήσεις του Χριστού, οι πλούσιοι να αποδώσουν τα πάντα στους φτωχούς ώστε να εισέλθουν στη Βασιλεία των Ουρανών, οι ίδιοι να έχουν πολυτελή αυτοκίνητα, αντί να ακολουθούν το δόγμα τους και ακόμα και αυτή την αξία των λιμουζίνων να την μοιράζουν στους φτωχούς, αυτοί δε να έχουν ένα μέσο αυτοκίνητο. Ακόμα περισσότερο είναι προκλητικό ιερείς και Μητροπολίτες να βρίσκονται με τεράστιες περιουσίες, βίλες και ξενοδοχεία.

Δεν ισχύει γι' αυτούς ό,τι ισχύει για τους πολίτες. Οφείλουν να πράττουν αυτό που διδάσκουν στους άλλους, δίνοντας αυτοί πρώτοι το παράδειγμα. Δεν έπρεπε να έχουν καμία περιουσία, όλα να τα δίνουν στους άλλους. Αυτό δεν διδάσκουν; Πότε το εφάρμοσαν; Ακριβώς το αντίθετο κάνουν.

Στον πιθανό αντίλογο ότι είναι άνθρωποι και αυτοί, αν είναι έτσι και είναι άνθρωποι που υποκύπτουν σε υλικές επιθυμίες ή ό,τι άλλο, τότε να ασκήσουν άλλο επάγγελμα και όχι να παριστάνουν τους πρεσβευτές του Χριστού και τους εκπροσώπους του Θεού (αν το εκφράζω σωστά κατά την εκκλησιαστική διδασκαλία).

Κατά την επαφή μου με ιερείς έμαθα ότι σύμφωνα με το δόγμα, οι Μητροπολίτες είναι διάδοχοι των Αποστόλων και φέρουν το Άγιο Πνεύμα. Τώρα αν οι σκηνές που ξέρουμε, οι Μητροπολίτες να προσβάλλουν ο ένας τον άλλο, να μάχονται μέχρις εσχάτων και σχεδόν να έρχονται στα χέρια ή να προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας, προκειμένου να πετύχουν υψηλά αξιώματα και θέσεις στην Ιερά Σύνοδο και αλλού, αν λοιπόν αυτές οι σκηνές λαμβάνουν χώρα από φέροντες το Άγιο Πνεύμα, νομίζω ότι όλοι είμαστε σε θέση να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό.

Φυσικά η Εκκλησία, οι ιερείς και οι Μητροπολίτες έχουν ελευθερία λόγου και μπορούν να εκφράζουν τις απόψεις τους. Δεν έχουν όμως δικαίωμα να απαιτούν και να εκβιάζουν την Πολιτεία, εάν αυτή δεν υπακούσει στις απαιτήσεις τους. Δεν έχουν δικαίωμα άσκησης πολιτικών πιέσεων. Δεν έχουν δικαίωμα να προσπαθούν να επιβάλουν στην Πολιτεία πως θα νομοθετήσει. Μπορούν να μείνουν στην πνευματική διδασκαλία τους. Για παράδειγμα, στο θέμα των εκτρώσεων, φυσικά να λένε την άποψή τους, όχι όμως να την απαιτούν. Εγώ προσωπικά διαφωνώ κάθετα με την άποψη της Εκκλησίας και με τίποτα δεν δέχομαι την προσπάθεια επιβολής που κάνουν, μέσω και πολιτικών που εκμεταλλεύονται την υποστήριξη της Εκκλησίας για συλλογή ψήφων. Για να το πω πιο περιληπτικά, διαφωνώ κάθετα στην εμπλοκή της Εκκλησίας, με επίσημο τρόπο, στην πολιτική και στο κοσμικό κράτος.

Για τις εκτρώσεις συγκεκριμένα, επειδή πολλή κουβέντα έχει γίνει τώρα τελευταία με αφορμή έκθεση απόψεων της Εκκλησίας, εγώ συμφωνώ με την τομή που έχει δώσει εδώ και πολλά χρόνια στο θέμα η Πολιτεία, και η οποία είναι αποτέλεσμα βαθύτατης μελέτης όλων των απόψεων και των προβλημάτων που δημιουργούνται ακολουθώντας την μια ή την άλλη λύση: Ελεύθερη έκτρωση μέχρι τους τρεις μήνες, από εκεί και πέρα μόνο αν διαγνωσθεί σοβαρή ασθένεια στο νεογνό, μέχρι τον έκτο μήνα, ενώ απεριόριστη, σε περίπτωση κινδύνου ζωής της μητέρας.

Επανερχόμενος στα της Εκκλησίας, ένα άλλο παράδειγμα αυτών που αναφέρω παραπάνω για τις επεμβάσεις της στα κοσμικά, ήταν το θέμα των ταυτοτήτων. Η ταυτότητα είναι ένα έγγραφο της Πολιτείας, με το οποίο ταυτοποιεί, αναγνωρίζει τους πολίτες της, ποιος είναι ποιος και τους διευκολύνει στην κοινωνική διαβίωση. Τι δουλειά έχει η Εκκλησία στο τι θα αναγράφεται σε αυτήν; Εάν θέλει να φακελώνει ποιος είναι Χριστιανός και ποιος όχι, ας βγάλει δικές της ταυτότητες. Κάτω τα χέρια από την Πολιτεία και τους θεσμούς της. Η Εκκλησία είναι πνευματικός οργανισμός, δεν έχει δικαίωμα επίσημης ανάμιξης στα κοσμικά.

Φυσικά και είμαι υπέρμαχος του διαχωρισμού Εκκλησίας - Κράτους. Το πιο πρακτικό θέμα αυτού του διαχωρισμού, είναι οι αμοιβές των ιερέων και λοιπών κληρικών. Διαφωνώ κάθετα με την πληρωμή τους από το Κράτος, σαν να είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Να πληρώνονται με χρήματα της ίδιας της Εκκλησίας. Είναι θρησκευτικοί λειτουργοί της Εκκλησίας, όχι δημόσιοι υπάλληλοι. Θα ήθελα τότε να δω τη "δύναμη" της Εκκλησίας. Αν συγκρίνετε τα δις ευρώ της μισθοδοσίας τους με τα πενιχρά κοινωνικά έργα που κάνουν, θα καταλάβετε ότι αυτά τα έργα στην ουσία τα πληρώνει το Κράτος μας. Φυσικά δεν έχω την ελπίδα ότι θα βρεθεί ποτέ κάποιος πολιτικός να το κάνει αυτό.

Ως αντίλογος για το τελευταίο λέχθηκε ότι η μισθοδοσία των ιερέων ξεκίνησε από την δεκαετία του '50 επί Κωνσταντίνου Καραμανλη, ο οποίος πήρε από την Εκκλησία τεράστιες εκτάσεις κι ως αντάλλαγμα δόθηκε, η μισθοδοσία των ιερέων να γίνεται από το κράτος. Δεν γνωρίζω κάτι τέτοιο, ακόμα όμως και αν αληθεύει, που πιθανώς αληθεύει, αντιλέγω ότι η Εκκλησία βρέθηκε με τεράστια ακίνητη περιουσία, σχεδόν όλη την Ελλάδα, διότι στα χρόνια της Τουρκοκρατίας όλοι δήλωναν τα ακίνητά τους ως ανήκοντα στην Εκκλησία, προκειμένου να μην τα δημεύσουν οι Τούρκοι, καθώς οι τελευταίοι σέβονταν την θρησκευτική δομή μας, την Εκκλησία και τους εκπροσώπους της, όχι πάντα βέβαια και φυσικά όχι κατά την Επανάσταση. Σε κάθε περίπτωση δεν συμφωνώ με την μισθοδοσία των κληρικών από το Κράτος και πιστεύω ότι θα πρέπει να βρεθεί άλλος τρόπος, ώστε να χωρίσει η Εκκλησία από το Κράτος.

Για όλα τα παραπάνω βλέπετε ότι ειδικά η νεολαία στέκεται μακριά από την Εκκλησία και γι' αυτό συνεχώς οι προσερχόμενοι στους ναούς για εκκλησιασμό μειώνονται. Διότι πλέον ο κόσμος αντιλαμβάνεται ότι οι υπέρμαχοι του Θεού είναι στην πραγματικότητα επαγγελματίες άνθρωποι που κοιτούν μόνο το χρήμα. Και ότι η γλώσσα που μιλούν οι ιεράρχες είναι ξύλινη και μακριά από την κοινωνική πραγματικότητα.

Φυσικά υπάρχουν, όπως παντού, οι εξαιρέσεις όπως η περίπτωση που και πάλι αναφέρουν τα ΝΕΑ, στο φύλλο της 5-3-2005 Οι «άγιοι Φραγκίσκοι» της Eκκλησίας, Yπάρχουν ιεράρχες που ζουν μόνο με τον μισθό τους και μοιράζουν τα έσοδα των Μητροπόλεών τους στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη, ωστόσο ο κανόνας πιστεύω είναι αυτά που περιγράφω παραπάνω. Το τι διαμάχη πέφτει για τα χρήματα των παγκαριών και το φάγωμά τους, δεν μπορείτε να φανταστείτε.

Τελειώνοντας να τονίσω ότι δεν είμαι εχθρός της Εκκλησίας και ότι τα παραπάνω, όπως άλλωστε είναι αυτονόητο, απηχούν αποκλειστικά τις προσωπικές απόψεις μου.

Δικαιώματα αγοραστή σε περίπτωση ελαττωματικού προϊόντος

2007-06-06T13:22:00.000+03:00

Με αφορμή πάρα πολλά παράπονα που διάβασα σε πολλά fora για σοβαρά ελαττώματα σε καινούρια προϊόντα, όπως Η/Υ, αυτοκίνητα κλπ., που φέρνουν τους ιδιοκτήτες τους στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, δημοσίευσα αρχικά σε μερικά fora όπου είμαι μέλος, και δημοσιεύω τώρα και εδώ το παρόν άρθρο, με την ελπίδα να βοηθήσω όλους στην γνώση των δικαιωμάτων που έχουν σε αυτές τις περιπτώσεις, σύμφωνα με το νόμο.

Τα δικαιώματα των αγοραστών χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες: Αυτά που προβλέπονται απευθείας από το νόμο και αυτά που προβλέπονται στην εγγύηση που χορηγεί ο εκάστοτε κατασκευαστής/εισαγωγέας.

Α. Δικαιώματα του αγοραστή που πηγάζουν απευθείας από το νόμο.

Τα δικαιώματα αυτά προβλέπονται στον Αστικό Κώδικα, ο οποίος είναι από τους πιο θεμελιώδης νόμους του κράτους μας, καθώς ρυθμίζει πάρα πολλά θέματα της συμβίωσής μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα δικαιώματα αυτά πηγάζουν απευθείας από το νόμο και δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την τυχόν εγγύηση που δίνει ο κατασκευαστής/εισαγωγέας/πωλητής του προϊόντος. ΟΛΑ τα δικαιώματα ισχύουν και ασκούνται ΜΟΝΟ κατά του πωλητή, δηλ. της εταιρείας (dealer, αντιπροσώπου) από την οποία αγοράσαμε το αυτοκίνητο, και ΟΧΙ κατά του εισαγωγέα ή του κατασκευαστή ή οποιουδήποτε άλλου εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου/συνεργείου.

Ο Αστικός Κώδικας, που μεταξύ άλλων ρυθμίζει τα σχετικά με την πώληση, τροποποιήθηκε το 2002, σε συμμόρφωση με αντίστοιχη Ευρωπαϊκή Οδηγία (44/1999), στηρίζοντας ΔΡΑΣΤΙΚΑ τον αγοραστή εφεξής.

Ο Αστικός Κώδικας ορίζει λοιπόν στο άρθρο 534: «Ο πωλητής υποχρεούται να παραδώσει το πράγμα με τις συνομολογημένες ιδιότητες και χωρίς πραγματικά ελαττώματα.»

Στο άρθρο 535 ορίζει ποια είναι τα πραγματικά ελαττώματα: «Ο πωλητής δεν εκπληρώνει την κατά το προηγούμενο άρθρο υποχρέωσή του, αν το πράγμα που παραδίδει στον αγοραστή δεν ανταποκρίνεται στη σύμβαση και ιδίως:

1. δεν ανταποκρίνεται στην περιγραφή που έχει γίνει από τον πωλητή ή στο δείγμα ή υπόδειγμα που ο πωλητής είχε παρουσιάσει στον αγοραστή

2. δεν είναι κατάλληλο για το σκοπό της συγκεκριμένης σύμβασης και ιδιαίτερα για τη σύμφωνη με το σκοπό αυτόν ειδική χρήση

3. δεν είναι κατάλληλο για τη χρήση για την οποία προορίζονται συνήθως πράγματα της ίδιας κατηγορίας

4. δεν έχει την ποιότητα ή την απόδοση που ο αγοραστής ευλόγως προσδοκά από πράγματα της ίδιας κατηγορίας, λαμβάνοντας υπόψη και τις δημόσιες δηλώσεις του πωλητή, του παραγωγού ή του αντιπροσώπου του,στο πλαίσιο ιδίως της σχετικής διαφήμισης ή της επισήμανσης, εκτός αν ο πωλητής δεν γνώριζε ούτε όφειλε να γνωρίζει τη σχετική δήλωση».

Η 3η και κυρίως η 4η περίπτωση είναι η πιο σημαντική: Δεν έχει την ποιότητα ή την απόδοση που ο αγοραστής ευλόγως προσδοκά από πράγματα της ίδιας κατηγορίας.

Στο άρθρο 537 ορίζεται μάλιστα ότι (το λέω με απλά λόγια) αν το πράγμα εμφάνισε ελαττώματα μέσα σε ένα εξάμηνο από την αγορά του, θεωρούνται τα ελαττώματα αυτά ότι υπήρχαν κατά την παράδοση του πράγματος στον αγοραστή, δηλ. εξ αρχής.

Ποια είναι τα δικαιώματα του αγοραστή στις παραπάνω περιπτώσεις; Ορίζονται ξεκάθαρα και άνευ ουδεμίας αμφιβολίας στο άρθρο 540 ΑΚ:
«Στις περιπτώσεις ευθύνης του πωλητή για πραγματικό ελάττωμα ή για έλλειψη συνομολογημένης ιδιότητας ο αγοραστής δικαιούται κατ' επιλογήν του:

1. να απαιτήσει, χωρίς επιβάρυνσή του, τη διόρθωση ή αντικατάσταση του πράγματος με άλλο, εκτός αν μια τέτοια ενέργεια είναι αδύνατη ή απαιτεί δυσανάλογες δαπάνες

2. να μειώσει το τίμημα

3. να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση, εκτός αν πρόκειται για επουσιώδες πραγματικό ελάττωμα.

Ο πωλητής οφείλει να πραγματοποιήσει τη διόρθωση ή την αντικατάσταση σε εύλογο χρόνο και χωρίς σημαντική ενόχληση του αγοραστή».

Στο άρθρο 541 ΑΚ ορίζεται επίσης ότι: «Ο αγοραστής μπορεί, αν διαπιστωθεί αργότερα και άλλο ελάττωμα, να ασκήσει εκ νέου ένα από τα δικαιώματα του προηγούμενου άρθρου. Το ίδιο ισχύει και όταν λείπει συνομολογημένη ιδιότητα».

Στο άρθρο 543 μάλιστα ορίζεται ότι αν το ελάττωμα υπάρχει κατά την παράδοση ή μέσα στο εξάμηνο από αυτήν, ο αγοραστής έχει δικαίωμα αποζημίωσης και για την επιπλέον ζημία που υπέστη εξ αιτίας του ελαττωματικού πράγματος! Π.χ. απώλεια εισοδήματος λόγω απώλειας χρόνου στα συνεργεία!

Αναφέρω ένα παράδειγμα με βάση τα ανωτέρω, στηριζόμενος σε πάρα πολλά παράπονα που διάβασα σε fora αυτοκινήτων: Εάν εμφανιστεί σοβαρό πρόβλημα στον κινητήρα, το οποίο δεν επισκευάζεται παρά την πρώτη ή δεύτερη προσπάθεια του εξουσιοδοτημένου συνεργείου, ή εάν το πρόβλημα εξ αρχής είναι μη επισκευάσιμο, ή αν απαιτεί δυσανάλογα μεγάλο χρόνο και ταλαιπωρία του αγοραστή, ο τελευταίος μπορεί να απαιτήσει άμεσα αντικατάσταση όλου του αυτοκινήτου, διότι ο κινητήρας είναι το πιο βασικό (ουσιώδες) μέρος του. Ή μπορεί να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση, δηλ. να απαιτήσει να πάρουν πίσω το αυτοκίνητό του και να του δώσουν όλα τα χρήματα που είχε πληρώσει για την αγορά του. Ή να απειλήσει ότι αν δεν αλλάξουν αμέσως κινητήρα, θα προβεί σε μία από τις παραπάνω ενέργειες.

Από πλευράς διαδικασίας, τα δικαιώματα αυτά ασκούνται με αποστολή ενός εξωδίκου προς τον πωλητή. Εάν ο πωλητής ωστόσο δεν συμμορφωθεί, απαιτείται προσφυγή στο δικαστήριο με άσκηση αγωγής.

Όλα τα παραπάνω δικαιώματα του αγοραστή, παραγράφονται μετά διετία από την παράδοση του πράγματος, δηλ. ο αγοραστής έχει δύο χρόνια καιρό από την παράδοση για να τα ασκήσει, αλλιώς χάνονται. Από εκεί και πέρα μένει μόνο η επιπλέον εγγύηση που τυχόν δίνει κάθε πωλητής/κατασκευαστής/εισαγωγέας, οπότε ισχύουν οι όροι που προβλέπονται στην εγγύηση αυτή (βλ. Κεφάλαιο Β).

Δηλ. ανεξαρτήτως της εγγύησης που δίνει ο κάθε κατασκευαστής, για οποιοδήποτε κινητό πράγμα αγοράζουμε, από κινητό τηλέφωνο μέχρι στερεοφωνικό μέχρι ψυγείο μέχρι αυτοκίνητο, ο νόμος προβλέπει υποχρεωτική εγγύηση του πωλητή προς τον αγοραστή δύο ετών!

Να αναφέρω επίσης ότι δυστυχώς ο συνήγορος του καταναλωτή όπως και ο συνήγορος του πολίτη, δεν έχουν αποφασιστικές αρμοδιότητες ως προς την επίλυση προβλημάτων, μπορεί μόνο να χορηγήσουν συστάσεις και ενδεχομένως να προτείνουν επιβολή διοικητικών ποινών, αλλά ΔΕΝ μπορούν να επιλύσουν αποφασιστικά συγκεκριμένο πρόβλημα. Αυτή την εξουσία την έχουν ΜΟΝΟ τα δικαστήρια, όπου προσφεύγει ο πολίτης που αισθάνεται αδικημένος.

Β. Δικαιώματα του αγοραστή που πηγάζουν από την εγγύηση που χορηγεί ο εκάστοτε κατασκευαστής/εισαγωγέας/πωλητής του προϊόντος.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα δικαιώματα αυτής της κατηγορίας στηρίζονται αποκλειστικά στην εγγύηση που χορηγεί ο κατασκευαστής/εισαγωγέας/πωλητής και ασκούνται ΜΟΝΟ κατά αυτού που τη χορηγεί. Εάν λοιπόν την εγγύηση δίνει ο κατασκευαστής/εισαγωγέας αλλά όχι και ο πωλητής (dealer, αντιπρόσωπος), τα δικαιώματα αυτής της κατηγορίας δεν μπορούν να ασκηθούν κατά του συγκεκριμένου πωλητή/αντιπροσώπου.

Για την κατηγορία αυτή δικαιωμάτων δεν υπάρχουν πολλά πράγματα να παραθέσουμε. Το θέμα ρυθμίζεται από το νόμο 2251/1994 «Για την προστασία του καταναλωτή», όπως αυτός τροποποιήθηκε επίσης το 2002 σε συμμόρφωση με την οδηγία 44/1999 της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο άρθρο 5 του νόμου αυτού προβλέπονται κάποιες ρυθμίσεις σχετικά με την εγγύηση ενός προϊόντος.

Συγκεκριμένα στην § 3 ορίζεται ότι «Σε περίπτωση προμήθειας καινουργών προϊόντων με μακρά διάρκεια (διαρκή καταναλωτικά αγαθά), η παροχή γραπτής εγγύησης είναι υποχρεωτική». Τέτοια προϊόντα φυσικά είναι και τα αυτοκίνητα.

Στο ίδιο άρθρο και στις §§ 4 και 5 προβλέπονται οι πιο ενδιαφέρουσες και σημαντικές ρυθμίσεις προς όφελος του αγοραστή/καταναλωτή:
"4. Η παράβαση των διατάξεων της προηγούμενης παραγράφου δεν θίγει το κύρος της εγγύησης, την οποία ο καταναλωτής μπορεί να επικαλεσθεί και να απαιτήσει την τήρησή της. Σε περίπτωση αντικατάστασης του προϊόντος ή ανταλλακτικού του, η εγγύηση αυτόματα ανανεώνεται για όλη της τη διάρκεια ως προς το νέο προϊόν ή ανταλλακτικό.
5. Σε κάθε περίπτωση επιφυλάσσεται η εφαρμογή των διατάξεων του Αστικού Κώδικα για την ευθύνη του πωλητή για πραγματικά ελαττώματα ή έλλειψη συνομολογημένων ιδιοτήτων. Εκ των προτέρων παραίτηση του καταναλωτή από την προστασία του κατά τις διατάξεις αυτές είναι άκυρη."

Ο νόμος λοιπόν είναι σαφής: Η εγγύηση ανανεώνεται εξ ολοκλήρου για το νέο ανταλλακτικό που τοποθετήθηκε. Δηλ. η εγγύηση για το ανταλλακτικό ξεκινάει από την αρχή για χρονικό διάστημα ίσο με την αρχική. Αν για παράδειγμα δίνεται τριετής εγγύηση για το αυτοκίνητο και στα 2,5 χρόνια αλλαχθεί ο κινητήρας, ο κινητήρας έχει εγγύηση για άλλα τρία χρόνια, είτε αρέσει στον προμηθευτή, είτε όχι. Το σκεπτικό του νομοθέτη ήταν ότι αν ένα πράγμα είναι ελαττωματικό και το διορθώνεις, θα πρέπει η επιδιόρθωση να είναι σωστή και σοβαρή, και όχι να κοροϊδεύεις τον καταναλωτή προσπαθώντας απλώς να περάσει η αρχική εγγύηση που δίνεις.

Επισημαίνω επίσης ότι, όπως ρητά καθορίζεται στον παραπάνω νόμο, σε κάθε περίπτωση υπερισχύουν οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα, δηλ. ο πωλητής δεν μπορεί να αποφύγει την ευθύνη του δίνοντας μικρότερη εγγύηση ή με πιο ασύμφορους όρους για τον αγοραστή.

Από πλευράς διαδικασίας άσκησης των δικαιωμάτων αυτής της κατηγορίας, ισχύουν τα ίδια με την πρώτη κατηγορία.

Ελπίζω να βοήθησα όλους όσοι έχουν προβλήματα με το καινούριο αντικείμενο του πόθου το οποίο αγόρασαν και δυστυχώς γι' αυτούς αποδείχθηκε ελαττωματικό.

Αν αναρωτιέστε σε ποια βάση στηριζόμενος αναφέρω τα παραπάνω, να σημειώσω ότι το παραπάνω άρθρο αποτελεί πόνημα προσωπικής εργασίας, και δεν αποτελεί αντιγραφή από οπουδήποτε αλλού.