Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2007

Εκκλησία και εκπρόσωποί της: Είναι πράγματι πρεσβευτές του Χριστού και της διδασκαλίας του;

Με αφορμή έναν διάλογο που είχα στο forum του pcw.gr, δημοσιεύω κάποιες απόψεις μου, όπως έχουν τώρα, για την Εκκλησία σήμερα. Η συζήτηση ξεκίνησε με αφορμή το δημοσίευμα της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ της 7-6-2007, Ιερά... γκάζια πολυτελείας, Οι αρχιερείς προτιμούν τα ακριβά αυτοκίνητα.

Σύμφωνα λοιπόν με όσα διδασκόμαστε, ο ίδιος ο Χριστός πέταξε και έδιωξε από το ναό αυτούς που είχαν μετατρέψει την πίστη σε εμπόρευμα.

Σήμερα όμως κάθε άλλο παρά η διδασκαλία του Χριστού ακολουθείται. Για κάθε μυστήριο, για κάθε απλή πράξη (κηδεία, αγιασμό, οτιδήποτε) οι ιερείς απαιτούν έμμεσα χρήματα, ενώ αυτό κατά το δόγμα απαγορεύεται. Εμπορεύονται δήθεν "φυλακτά" και διάφορα άλλα ως θαυματουργά, κατά τη γνώμη μου εκμεταλλευόμενοι την πίστη με σκοπό το κέρδος.

Στις εσωτερικές σχέσεις τους, κατά τα βιώματά μου, είναι χειρότεροι (πολύ χειρότεροι) από τους πολιτικούς. Το τι συνωμοσίες, ίντριγκες, θαψίματα πέφτουν, δεν μπορείτε να φανταστείτε, προκειμένου να πετύχουν αξιώματα, θέσεις και φυσικά χρήματα.

Στα πλαίσια αυτά είναι προκλητικό, όταν ευαγγελίζονται τις ρήσεις του Χριστού, οι πλούσιοι να αποδώσουν τα πάντα στους φτωχούς ώστε να εισέλθουν στη Βασιλεία των Ουρανών, οι ίδιοι να έχουν πολυτελή αυτοκίνητα, αντί να ακολουθούν το δόγμα τους και ακόμα και αυτή την αξία των λιμουζίνων να την μοιράζουν στους φτωχούς, αυτοί δε να έχουν ένα μέσο αυτοκίνητο. Ακόμα περισσότερο είναι προκλητικό ιερείς και Μητροπολίτες να βρίσκονται με τεράστιες περιουσίες, βίλες και ξενοδοχεία.

Δεν ισχύει γι' αυτούς ό,τι ισχύει για τους πολίτες. Οφείλουν να πράττουν αυτό που διδάσκουν στους άλλους, δίνοντας αυτοί πρώτοι το παράδειγμα. Δεν έπρεπε να έχουν καμία περιουσία, όλα να τα δίνουν στους άλλους. Αυτό δεν διδάσκουν; Πότε το εφάρμοσαν; Ακριβώς το αντίθετο κάνουν.

Στον πιθανό αντίλογο ότι είναι άνθρωποι και αυτοί, αν είναι έτσι και είναι άνθρωποι που υποκύπτουν σε υλικές επιθυμίες ή ό,τι άλλο, τότε να ασκήσουν άλλο επάγγελμα και όχι να παριστάνουν τους πρεσβευτές του Χριστού και τους εκπροσώπους του Θεού (αν το εκφράζω σωστά κατά την εκκλησιαστική διδασκαλία).

Κατά την επαφή μου με ιερείς έμαθα ότι σύμφωνα με το δόγμα, οι Μητροπολίτες είναι διάδοχοι των Αποστόλων και φέρουν το Άγιο Πνεύμα. Τώρα αν οι σκηνές που ξέρουμε, οι Μητροπολίτες να προσβάλλουν ο ένας τον άλλο, να μάχονται μέχρις εσχάτων και σχεδόν να έρχονται στα χέρια ή να προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας, προκειμένου να πετύχουν υψηλά αξιώματα και θέσεις στην Ιερά Σύνοδο και αλλού, αν λοιπόν αυτές οι σκηνές λαμβάνουν χώρα από φέροντες το Άγιο Πνεύμα, νομίζω ότι όλοι είμαστε σε θέση να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό.

Φυσικά η Εκκλησία, οι ιερείς και οι Μητροπολίτες έχουν ελευθερία λόγου και μπορούν να εκφράζουν τις απόψεις τους. Δεν έχουν όμως δικαίωμα να απαιτούν και να εκβιάζουν την Πολιτεία, εάν αυτή δεν υπακούσει στις απαιτήσεις τους. Δεν έχουν δικαίωμα άσκησης πολιτικών πιέσεων. Δεν έχουν δικαίωμα να προσπαθούν να επιβάλουν στην Πολιτεία πως θα νομοθετήσει. Μπορούν να μείνουν στην πνευματική διδασκαλία τους. Για παράδειγμα, στο θέμα των εκτρώσεων, φυσικά να λένε την άποψή τους, όχι όμως να την απαιτούν. Εγώ προσωπικά διαφωνώ κάθετα με την άποψη της Εκκλησίας και με τίποτα δεν δέχομαι την προσπάθεια επιβολής που κάνουν, μέσω και πολιτικών που εκμεταλλεύονται την υποστήριξη της Εκκλησίας για συλλογή ψήφων. Για να το πω πιο περιληπτικά, διαφωνώ κάθετα στην εμπλοκή της Εκκλησίας, με επίσημο τρόπο, στην πολιτική και στο κοσμικό κράτος.

Για τις εκτρώσεις συγκεκριμένα, επειδή πολλή κουβέντα έχει γίνει τώρα τελευταία με αφορμή έκθεση απόψεων της Εκκλησίας, εγώ συμφωνώ με την τομή που έχει δώσει εδώ και πολλά χρόνια στο θέμα η Πολιτεία, και η οποία είναι αποτέλεσμα βαθύτατης μελέτης όλων των απόψεων και των προβλημάτων που δημιουργούνται ακολουθώντας την μια ή την άλλη λύση: Ελεύθερη έκτρωση μέχρι τους τρεις μήνες, από εκεί και πέρα μόνο αν διαγνωσθεί σοβαρή ασθένεια στο νεογνό, μέχρι τον έκτο μήνα, ενώ απεριόριστη, σε περίπτωση κινδύνου ζωής της μητέρας.

Επανερχόμενος στα της Εκκλησίας, ένα άλλο παράδειγμα αυτών που αναφέρω παραπάνω για τις επεμβάσεις της στα κοσμικά, ήταν το θέμα των ταυτοτήτων. Η ταυτότητα είναι ένα έγγραφο της Πολιτείας, με το οποίο ταυτοποιεί, αναγνωρίζει τους πολίτες της, ποιος είναι ποιος και τους διευκολύνει στην κοινωνική διαβίωση. Τι δουλειά έχει η Εκκλησία στο τι θα αναγράφεται σε αυτήν; Εάν θέλει να φακελώνει ποιος είναι Χριστιανός και ποιος όχι, ας βγάλει δικές της ταυτότητες. Κάτω τα χέρια από την Πολιτεία και τους θεσμούς της. Η Εκκλησία είναι πνευματικός οργανισμός, δεν έχει δικαίωμα επίσημης ανάμιξης στα κοσμικά.

Φυσικά και είμαι υπέρμαχος του διαχωρισμού Εκκλησίας - Κράτους. Το πιο πρακτικό θέμα αυτού του διαχωρισμού, είναι οι αμοιβές των ιερέων και λοιπών κληρικών. Διαφωνώ κάθετα με την πληρωμή τους από το Κράτος, σαν να είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Να πληρώνονται με χρήματα της ίδιας της Εκκλησίας. Είναι θρησκευτικοί λειτουργοί της Εκκλησίας, όχι δημόσιοι υπάλληλοι. Θα ήθελα τότε να δω τη "δύναμη" της Εκκλησίας. Αν συγκρίνετε τα δις ευρώ της μισθοδοσίας τους με τα πενιχρά κοινωνικά έργα που κάνουν, θα καταλάβετε ότι αυτά τα έργα στην ουσία τα πληρώνει το Κράτος μας. Φυσικά δεν έχω την ελπίδα ότι θα βρεθεί ποτέ κάποιος πολιτικός να το κάνει αυτό.

Ως αντίλογος για το τελευταίο λέχθηκε ότι η μισθοδοσία των ιερέων ξεκίνησε από την δεκαετία του '50 επί Κωνσταντίνου Καραμανλη, ο οποίος πήρε από την Εκκλησία τεράστιες εκτάσεις κι ως αντάλλαγμα δόθηκε, η μισθοδοσία των ιερέων να γίνεται από το κράτος. Δεν γνωρίζω κάτι τέτοιο, ακόμα όμως και αν αληθεύει, που πιθανώς αληθεύει, αντιλέγω ότι η Εκκλησία βρέθηκε με τεράστια ακίνητη περιουσία, σχεδόν όλη την Ελλάδα, διότι στα χρόνια της Τουρκοκρατίας όλοι δήλωναν τα ακίνητά τους ως ανήκοντα στην Εκκλησία, προκειμένου να μην τα δημεύσουν οι Τούρκοι, καθώς οι τελευταίοι σέβονταν την θρησκευτική δομή μας, την Εκκλησία και τους εκπροσώπους της, όχι πάντα βέβαια και φυσικά όχι κατά την Επανάσταση. Σε κάθε περίπτωση δεν συμφωνώ με την μισθοδοσία των κληρικών από το Κράτος και πιστεύω ότι θα πρέπει να βρεθεί άλλος τρόπος, ώστε να χωρίσει η Εκκλησία από το Κράτος.

Για όλα τα παραπάνω βλέπετε ότι ειδικά η νεολαία στέκεται μακριά από την Εκκλησία και γι' αυτό συνεχώς οι προσερχόμενοι στους ναούς για εκκλησιασμό μειώνονται. Διότι πλέον ο κόσμος αντιλαμβάνεται ότι οι υπέρμαχοι του Θεού είναι στην πραγματικότητα επαγγελματίες άνθρωποι που κοιτούν μόνο το χρήμα. Και ότι η γλώσσα που μιλούν οι ιεράρχες είναι ξύλινη και μακριά από την κοινωνική πραγματικότητα.

Φυσικά υπάρχουν, όπως παντού, οι εξαιρέσεις όπως η περίπτωση που και πάλι αναφέρουν τα ΝΕΑ, στο φύλλο της 5-3-2005 Οι «άγιοι Φραγκίσκοι» της Eκκλησίας, Yπάρχουν ιεράρχες που ζουν μόνο με τον μισθό τους και μοιράζουν τα έσοδα των Μητροπόλεών τους στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη, ωστόσο ο κανόνας πιστεύω είναι αυτά που περιγράφω παραπάνω. Το τι διαμάχη πέφτει για τα χρήματα των παγκαριών και το φάγωμά τους, δεν μπορείτε να φανταστείτε.

Τελειώνοντας να τονίσω ότι δεν είμαι εχθρός της Εκκλησίας και ότι τα παραπάνω, όπως άλλωστε είναι αυτονόητο, απηχούν αποκλειστικά τις προσωπικές απόψεις μου.

10 σχόλια:

Dimitris Siskopoulos είπε...

Συμφωνώ Δημήτρη, αν πράγματι ερχόταν σήμερα ο Χριστός στη γή, οι πρώτοι που θα έπρεπε να τιμωρήσει θα ήταν ένα 90% (ίσως λέω και λίγο) των κληρικών.
Έχουν διώξει όλο τον κόσμο από την εκκλησία, σε σημείο που σε κάνει να απορείς αν τελικά είναι "τυχαίο" ή όλα όσα ακούμε και βλέπουμε γίνονται εσκεμμένα, για αυτό ακριβώς το λόγο: να διώξουν τον κόσμο από την εκκλησία.

Τα πάντα στο βωμό του χρήματος, και βοήθεια μηδαμινή βοήθεια της εκκλησίας προς τους ανθρώπους. Έχουν μετατραπεί σε ένα "δημόσιο εισπρακτικό φορέα" που ο μόνος της σκοπός είναι να αυξάνει τη γη και το χρήμα της που δυστυχώς ακόμα και σήμερα ορισμένοι Χριστιανοί θύματα της προσφέρουν είτε για να κερδίσουν μια θέση στον παράδεισο, είτε γιατί πραγματικά πιστεύουν πως βοηθώντας την εκκλησία, αυτή με τη σειρά της θα βοηθήσει τους συνανθρώπους μας...
Κρίμα γιατί η πίστη δυναμώνει τον άνθρωπο, κάποιες φορές τον θεραπεύει και ψυχιακά και σωματικώς.

Ανώνυμος είπε...

Γεια σας.Συμφωνώ

gnostos.agnostos είπε...

Φαντάζομαι τη φράση «Πίστευε και μη ερεύνα» την έχετε ακούσει. Και ερωτώ λοιπόν : Η φράση είναι η :

Πίστευε και μη , ερεύνα !

Ή μήπως είναι ή

Πίστευε , και μη ερεύνα !

Προσέξτε ότι οι δύο φράσεις παραπάνω είναι εντελώς διαφορετικές.

Κάποτε η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου ήταν αγράμματοι, επειδή έτσι ήταν η κοινωνία διαμορφωμένη. Τότε τα σημαίνοντα πρόσωπα του χωριού ήταν ο Παπάς και ο Δάσκαλος. Πλέον είναι ο Δάσκαλος και ο Γιατρός και αυτό γιατί ο κόσμος έχει μάθει να κρίνει λίγο περισσότερο και γνωρίζει καλύτερα την ιστορία.

Η εκκλησία πάντα ήταν «κράτος εν κράτη», όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλες τις χώρες όπως π.χ Ιταλία (Καθολικοί) , Τουρκία (Μουσουλμάνοι) κ.τ.λ Είναι προφανές ότι όταν έχεις με τη μεριά σου το «λαό» κανείς δεν μπορεί να σε αγγίξει.

Και τέλος… Δημήτρη συμφωνώ απόλυτα με τα γραφώμενα σου…

Antoine είπε...

Αν και μερικά σημεία των απόψεων σου δεν τα απέδωσες αρκετά καλά, η κατάσταση που επικρατεί δεν ειναι πρωτόγνωρη. Η Ιστορία κάνει κύκλους. Πολλοί ιεράρχες εκμεταλλεύονται τη θρησκευτικότητα του λαού και ό,τι συνεπάγεται αυτό.

Αυτό προσπάθησε να αλλάξει και ο Χριστός εναντιώμενος και στην τυπολατρεία, που πλέον στην εποχή μας είναι ένα φαινόμενο αρκετά ευδιάκριτο.

Πρέπει ωστόσο να έχουμε κατά νου πως άλλη έννοια η ΘΡΗΣΚΕΙΑ και το δόγμα που διδάσκει και άλλο ο ΚΛΗΡΟΣ και οι ενέργειές του. Γι' αυτό δεν είναι φρόνιμο να εναντιωνόμαστε κατά της Ορθοδοξίας ως θρησκεία του λαού μας, αλλά ενάντια στον παραστρατημένο κλήρο. Αν δεν προσέξουμε αυτή τη λεπτομέρεια θα οδηγηθούμε στο θρησκευτικό χάος, όπως η δυτική Ευρώπη και η Αμερική.

Ανώνυμος είπε...

Και πέρα από όσα είπατε, δεν πληρώνουν και εφορία. Και έχουν την μεγαλύτερη ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα, μεγαλύτερη κι απο αυτή του Ελληνικού Δημοσίου!

dimgr είπε...

@ Antoine

Σε ποια σημεία αναφέρεσαι;

Το ότι η κατάσταση δεν είναι πρωτόγνωρη, δεν την νομιμοποιεί. Εγώ έχω την εντύπωση ότι ποτέ η κατάσταση δεν ήταν διαφορετική, απλώς τώρα με την δυνατότητα επικοινωνίας που υπάρχει σήμερα, γίνεται αυτή πιο γνωστή στον κόσμο. Και αν ούτε ο Χριστός δεν κατάφερε να την αλλάξει, όπως είπε και ο Δημ. Σισκόπουλος παραπάνω, τότε θα πρέπει να προβληματιστούμε όλοι μας.

Για την διάκριση θρησκείας και κλήρου φυσικά συμφωνώ, άλλωστε δεν νομίζω να έθιξα την θρησκεία με τα γραφόμενά μου. Η θρησκεία είναι βασικός συνδετικός κρίκος της κοινωνίας μας. Χρειάζεται όμως παντού μέτρο και οξυδέρκεια. Και μια απορία που έχω τα τελευταία χρόνια, από τότε δηλαδή που προβληματίστηκα για την "ποιότητα" των θρησκευτικών λειτουργών, είναι αν ούτε τους ίδιους τους εκπροσώπους της δεν μπορεί να διαλέξει η θρησκεία, ώστε να πρεσβεύουν αυτά που διδάσκει, τότε τι σόι θρησκεία είναι και ποιος τέλος πάντων ελέγχει την δομή και την οργάνωση του κλήρου της.

Antoine είπε...

Δεν έχεις άδικο που διερωτάσαι. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι που επιθυμούν να υπηρετήσουν τον άνθρωπο μέσω της εκκλησίας, δεν αποσκοπούν στο να καταλάβουν ένα αξίωμα στην ιεραρχική κλίμακα. Αυτοί οι άνθρωποι απλώς θέλουν να επιτελέσουν το λειτούργημα που οι ίδιοι διάλεξαν.

Δυστυχώς, οι άγαμοι ιερείς που δεν ζουν σε μοναστήρια αποβλέπουν, αν όχι όλοι οι περισσότεροι, στο να γίνουν δεσπότες. Γι' αυτό διαιωνίζεται η κατάσταση.

dimgr είπε...

Ο πατήρ Ιωάννης μου έστειλε με e-mail το παρακάτω εξαιρετικό σχόλιο, το οποίο δημοσιεύω αμέσως μόλις το αντιλήφθηκα:

Καλησπέρα
Εν πρώτοις θα ήθελα να με συγχωρέσετε γιατί σας απαντώ στό Blogs σας με email προσωπικά σε σας. Οι λόγοι είναι ότι δέν μπόρεσα να ποστάρω μέσα από το ίδιο το blogs αν και προσπάθησα και δεύτερον ότι η απάντησή μου είναι πολύ μεγάλη. Ομολογώ ότι η πείρα μου είναι ελάχιστη στα blogs και περιορίζεται μόνον στο διάβασμα των άρθρων .Προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να μεταφερθεί στο blogs σας εάν εσείς μπορείτε τεχνικά να το κάνετε.
Συμφωνώ στα περισσότερα με αυτά πού γράφεται κι εσείς και ο φίλος μας ο Δημήτρης. Η αλήθεια είναι ότι γνωρίζω τα πράγματα αρκετά καλά από μέσα για να έχω μια άποψη. Μόνον σας παρακαλώ μην βαράτε τον απλό ιερέα. Μεγάλο ποσοστό μένουν στην Επαρχεία σε φτωχές ενορίες των 100-300 κατοίκων. Αλήθεια πόσοι από αυτούς θα μπορέσουν να συμμετάσχουν στον παράνομο πλουτισμό και στις ίντριγκες; Γνωρίζεται ότι σε μέγιστο βαθμό οι απλοί αυτοί κληρικοί των χωριών είναι παντρεμένοι και οι περισσότεροι πολύτεκνοι προσπαθώντας να ζήσουν την οικογένειά τους με αξιοπρέπεια, με μισθούς των 700-1000 ευρώ; Αλήθεια πιστεύεται ὀτι από το σύνολο των 8000 περίπου κληρικών οι 7200 (90%) και περισσότερο, ζουν μέσα στην πολυτέλεια, στον πλούτο και στην ίντριγκα; Σαν απλός έγγαμος ιερέας ανεξάρτητα τίτλου σπουδών (περίπου 4500 έγγαμοι) περιμένω να γίνω δεσπότης (αλήθεια τι ωραία λέξη) ή να πάρω κάποια άλλη ενορία καλή και πλούσια θα πρέπει να ιντριγκάρω άλλους πατέρες; Μη γένοιτο.
Αλήθεια ποιοι είναι αυτοί που πωλούν ελπίδα με φυλακτά και μαντζούνια; Οι περισσότεροι είναι αγύρτες που βάζουν ένα ράσο άγνωστο πως και πωλούν ελπίδα. Γρήγορα ο λαός τους ξεσκεπάζει και τους απομονώνει.
Για τις σχέσεις μεταξύ κληρικών (όλων των βαθμίδων) θα σας αναφέρω ένα προσωπικό βίωμα. Όταν πήγα στο Άγιον Όρος για να πάρω την ευχή του πνευματικού μου γέροντος (ήμουν ήδη 40 ετών και μόνιμος δημόσιος υπάλληλος περίπου 15 ολόκληρα χρόνια και με δύο παιδιά) για την ιεροσύνη μου φεύγοντας από την Αδελφότητα για να βγω στον κόσμο μου είπε τα εξής "Όταν θα γίνεις ιερέας ποτές δεν θα έχεις φίλο ιερέα". Και έτσι είναι στη πράξη.Αλλά αυτό δεν συμβαίνει και σε κάθε κοινωνική ομάδα; Πόσο μάλλον στους κληρικούς που ο διάβολος είναι κάθε στιγμή πάνω από το κεφάλι τους.
Γράφεται και λέγεται από τον κόσμο ότι θα πρέπει ο κληρικός να μοιράζει τα υπάρχοντα του στους συνανθρώπους του. Πρέπει να υπάρχει κοινοκτημοσύνη όλων των αγαθών λέτε. Εγώ προσωπικά δεν θα μπορούσα να το κάνω: 1) γιατί έχω οικογένεια, σύζυγο και τρία παιδιά τα οποία θα πρέπει να έχουν τις ίδιες ευκαιρίες, οικονομικά εξηγούμε , με τους άλλους συνομήλικούς τους στην εκπαίδευση και στην διαβίωση τους και γιατί πρέπει να μεγαλώσουν με αξιοπρέπεια και 2) γιατί δεν έχω προσωπική περιουσία παρά μόνον ένα αυτοκίνητο του 1990 και μένω σε οικία που με παραχώρησε η ενορία του χωριού που υπηρετώ μιας και δεν έχω ιδιόκτητο.Άλλοι είναι αυτοί που έδωσαν φρικτούς όρκους στο Θεό περί ακτημοσύνης και παρθενίας κατά την κουρά τους ως μοναχοί και μετέπειτα ως ιερομόναχοι (αρχιμανδρίτες όπως τούς λέτε) και αρχιερείς. Μάλλον αυτούς εννοήται περισσότερο.Μπορώ να πω πολλά πράγματα γι αυτά αλλά υπάρχει και Θεός που κρίνει.Αυτός θα μας κρίνει και κατά τον Απ. Παύλο "η κρίσις του δικαία εστί"
Δυστυχώς οι ποιμένες της Εκκλησίας όσο πάνε και στερεύουν. Σημεία των καιρών; Kύριος ίδε. Αυτός είπε ὀτι ο ποιμένας πρέπει να είναι σαν το λυχνάρι που καίει πάνω στό βουνά που φωτίζει όλον τον κόσμο. Σήμερα; Λυπούμαι αλλά υπάρχουν ελάχιστοι και αυτοί οι περισσότεροι έφυγαν για να ασκητέψουν (παρακαλώντας τον Θεό να ελεήσει τους υπόλοιπους) ή άλλοι μάχονται μόνοι τους αποκαλούμενοι απο τους ανθρώπους γραφικοί ή σαλοί. Όπως ψάχνεται έναν καλό γιατρό για την αρρώστιά σας έτσι ψάξτε και για έναν "γιατρό"της ψυχής σας και είμαι σίγουρος ότι θα τον βρήτε. Ο ποιμένας ποτές δεν πρέπει να υποκύπτει σε ανθρώπινες υλικές αδυναμίες γιατί έτσι χάνει τον Θεό και την Χάρη. Ο καλός Θεός ποτέ δεν αφήνει τον λειτουργό του χωρίς φαεί και στοιχειώδη υλικά υλικά. Το να ζητά είναι αρρώστια της ψυχής.
Όχι σύμφωνα με το δόγμα αλλά με την ίδια την διδασκαλία του Χριστού στο "Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη κλπ"οι αρχιερείς είναι διάδοχοι των Αποστόλων και κατά την χειροτονία και συνέχεια, οι σημερινοί αρχιερείς είναι διάδοχοι των αγίων Αποστόλων. Οι κρίσεις για τους σημερινούς (αλλά πάντοτε σε κάθε ιστορική περίοδο έτσι ήταν) αρχιερείς δική σας. Ο γέροντάς μου έλεγε χαριτολογώντας ότι κατά την διάρκεια της ακολουθίας της χειροτονίας νέου επισκόπου την ώρα που βάζει στο κεφάλι του την μήτρα, την στιγμή εκείνη γίνεται σεισμός στο κεφάλι του . Ευτυχώς που υπάρχει μια τρύπα από επάνω για να παίρνουν λίγο αέρα. Πιστεύω να καταλαβαίνεται τι θέλει να πει.
Πάντα πιστεύω στούς χωριστούς και διακριτούς ρόλους. Άλλος ο ρόλος της πολιτείας και άλλος ο ρόλος της εκκλησίας. όταν αυτοί οι δύο ρόλοι ανακατεύονται γίνεται ένας αχταρμάς όπου χάνονται η ουσία της Πολιτείας και της Εκκλησίας. Μήπως όμως φταίει και η πολιτεία που ζητά την δεξιά του Κυρίου για ψήφους; Δέστε τι έγινε με τον Καρατζαφέρη και τα βαφτίσια του εγγονού του ή τι έγγραψε η Ελευθεροτυπία της 10-6-2007. ¨Ελεος
Κι εγώ είμαι υπέρ του πλήρους διαχωρισμού Κράτους και Εκκλησίας.Πιστεύω ότι έτσι η Εκκλησία θα απελευθερωθή , θα αφοσιωθεί πλήρως στο έργο της. Πιστεύεται ότι μόνον οι αμοιβές των κληρικών είναι το πιο πρακτικό θέμα; Μήπως και οι πολιτικοί θέλουν τον εναγκαλισμό για τους ψήφους και μόνον; Το κράτος ανέλαβε την μισθοδοσία των κληρικών με ειδικά μισθολογικά κλιμάκια και μισθούς πείνας έναντι της μεγάλης εκκλησιαστικής περιουσίας που πήρε ως αντάλλαγμα. Έγινε κάποιος συμβιβασμός. Καλός ή κακός δεν το εξετάζουμε γιατί περάσαν πολλές 10ετίες. Το πως αποκτήθηκε αυτή η εκκλησιαστική περιουσία αναφέρεται από πολλούς ιστορικούς και θεολόγους ιστορικούς. Εάν ψάξετε στο διαδίκτυο θα βρήτε αρκετά. Πιστεύω πως εάν αναλάβει η ίδια η Εκκλησία μετά τον πλήρη διαχωρισμό από την πολιτεία (Είναι πλέον γνωστό ότι αυτό θα γίνει σύντομα και μάλιστα στην επόμενη 5ετία διότι είναι πλέον επιταγή των νεοεποχιτών ,του Οικουμενισμού και της Παγκοσμοιοποίησης ) την μισθοδοσία των κληρικών θα ζούμε πιο αξιοπρεπείς και με καλύτερους μισθούς. Στο εάν πρέπει οι κληρικοί να πληρώνονται για το λειτούργημά τους το δίδαξαν οι πατέρες της εκκλησίας και τίποτε παραπάνω.
Δεν γνωρίζω τι γίνεται στα μεγάλα μέρη και έτσι δεν έχω εικόνα αλλά στα χωριά η νεολαία έρχεται στην εκκλησία πλησιάζει τον ποιμένα και αναπτύση πνευματικές σχέσεις. Και σαν πνευματικός (εξομολόγος) που είμαι έχοντας κάποια εμπειρία σας λέγω ότι νέοι και νέες που δείχνουν ότι δέν έχουν καμία σχέσει με την εκκλησία έχουν βαθιά πίστη στον Θεό, και μάλιστα ένας ικανός αριθμός από αυτούς εξομολογείται μόλις βρή τον καλό πνευματικό που θα τον ακούσει και θα τον βοηθήση στα προβληματά του.Αλήθεια γιατί τα ισοπεδώνεται όλα; Γιατί θέλετε να μας κάνετε να φαινόμαστε μπαμπούλες; Γιατί χρησιμοποιούμε ξύλινη γλώσσα μακριά από την πραγματικότητα; Μήπως δεν την ξέρουμε; Μήπως δεν ζούμε μέσα σ αυτήν ; Μήπως ζούμε σε μια εικονική πραγματικότητα; Δεν μεγαλώνουμε παιδιά; Δεν έχουμε αγάπη για τους άλλους; Δεν προσευχόμαστε υπέρ της σωτηρίας του σύμπαντος κόσμου; Τι είμαστε ξύλινα και πειθήνια στρατιωτάκια μια πεθαμένης θρησκείας; Όχι ,είμαστε στρατιώτες του Χριστού που φέρνουμε στον κόσμο μας μια ελπίδα άλλης ζωής, ζώσης με το κήρυγμα του Χριστού και των Πατέρων μας
Δέστε και πλησιάστε χωρίς προκατάληψις τους πραγματικούς ποιμένες της Εκκλησίας. Εσείς τους ξέρετε, ο καλός Θεός σας τους δείχνει. Αφήστε τα παγκάρια στούς "πεινασμένους"Έχουν χάσει προ πολλού τον Θεό. Σας πληροφορώ ότι κανένας από αυτούς δεν είδε "χαίρι"όπως λέγει ο λαός απο αυτό τα κλεμμένα χρήματα. Ήρθε η στιγμή που έκλαψαν πικρά γι αυτό που έκαναν ως δεύτεροι Ιούδες. Ο πιστός λαός τα δίνει για να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη. Όχι για να τα κάνουμε βίλες,αυτοκίνητα, προίκα για της 'ανηψιές"και 'ανήψια"και πολυτελής ναούς. Πολλές φορές επαναστατώ. Θέλω να ουρλιάξω. Και κάποια μέρα θα γίνει. Μάς έφαγε η κοσμικούρα. Έχουμε χάση το Φως τον Θεό. Λυπούμε. Το μόνον που μπορεί να κάνει πλέον ο καθένας μας είναι μια προσευχή όσο σύντομη και εάν είναι για να μας λυπηθή ο Θεός.
Πάντα στην διάθεσή σας
Την Ευχή μου
Πατήρ Ιωάννης

Dimitris Siskopoulos είπε...

Ο πάτερ για άλλη μια φορά λέει σεβαστά πράγματα και μακάρι να είναι μικρό το ποσοστό των "παραστρατημένων" ιερέων.
Για μένα όπως έχω ξαναπεί όμως δεν έχει να κάνει ΜΟΝΟ με το χρήμα αλλά και με τον ρόλο τους στην κοινωνία και κατά πόσο τελικά κοροιδεύουν ή όχι τους χριστιανούς αλλά και τους εαυτούς τους, τους ίδιους.
Γιατί το λέω αυτό; ΠΟΙΟΣ είναι ο σκοπός των ιερέων; Ποιός τους ανέθεσε το έργο αυτό; ΠΩΣ θα έπρεπε να συμπεριφέρονται στην κοινωνία;
Για μένα το μεγαλύτερο ποσοστό των κληρικών, δυστυχώς ΕΠΑΓΓΕΛΕΤΑΙ την ιεροσύνη και δεν πιστεύει πραγματικά και ούτε οι ίδιοι ακολουθούν αυτά που διδάσκουν.
Δεν είναι δηλαδή μόνο το χρήμα φέρνει την διαφθορά, αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο, ίσως και αδύνατο σε μια σύγχρονη κοινωνία, να είσαι και να φέρεσαι στην πράξη ως Χριστιανός.

cros-sword είπε...

dimgr > με γειά το ιστολόγιο :)

Πάτερ Ιωάννη, συμφωνώ με τα γραφόμενά σας. Απλά στη σημερινή κοινωνία που τα έχουμε ισοπεδώσει όλα κι έχουμε δημιουργήσει ή μας έχουν δημιουργήσει τεχνητές ανάγκες διαβίωσης, έχουμε ξεχάσει βασικές αρχές και ιδεώδη.
Θα συμφωνήσω μαζί σας ως προς τους νέους- ζω κοντά σε μια ενορία που αγκαλιάζει όλες τις ηλικίες. Αυτό που βλέπω κάθε φορά που περνάω είναι ότι πολλοί νέοι είναι μέσα και προσεύχονται ή συζητάνε με τον ιερέα, σε ώρες εκτός θείας λειτουργίας...
Ο καθένας είναι ελεύθερος να επιλέξει τη δική του Εκκλησία...ας μην πετροβολάμε τους πάντες.

Σταυρούλα